Detroit'te 1939 yılında dünyaya gelen Francis Ford Coppola, İtalyan asıllı Amerikalı bir ailenin çocuğu olarak büyüdü ve sinema tutkusunu erken yaşlarda keşfetti. UCLA Film Okulu'nda aldığı eğitimle sektöre adım atan Coppola, kısa sürede Hollywood'un en önemli seslerinden biri hâline geldi. Kariyerinin dönüm noktası, 1972 yılında beyazperdeye taşıdığı Baba oldu. Mario Puzo'nun romanından uyarlanan bu yapım, hem gişede büyük bir başarı elde etti hem de sinema tarihine geçen başyapıtlardan biri olarak kabul gördü. Marlon Brando ve Al Pacino'nun unutulmaz performanslarına zemin hazırlayan bu film, Coppola'nın anlatıcılık gücünü tüm dünyaya kanıtladı. İki yıl sonra gelen Baba II ise ilk filmin gölgesinde kalmak bir yana, pek çok çevrede özgünü aşan bir devam filmi olarak değerlendirildi. Coppola bu iki yapımla birden fazla Oscar ödülü kazandı. 1979 yılında yönettiği Kıyamet, Coppola'nın sınırları zorladığı bir diğer efsanevi çalışmasıdır. Vietnam Savaşı'nı Joseph Conrad'ın Karanlığın Yüreği romanından ilham alarak aktaran bu yapım, hem çekim sürecindeki zorluklarıyla hem de sinemasal etkisiyle efsaneleşti. Coppola bu filmde yönetmenliğin ötesine geçerek müzik besteciliğine de katkı sundu; benzer şekilde Baba III için de müzik besteledi. 1983'te genç oyunculardan oluşan kadrosuyla çektiği Dışarıdakiler, farklı bir Coppola portresini ortaya koyarken 1992'de yönettiği Bram Stoker'dan Dracula, görsel şaşaası ve gotik atmosferiyle dikkat çekti. Onlarca yıla yayılan kariyerinde Coppola, yalnızca bir yönetmen olarak değil, yapımcı ve senaryo yazarı olarak da Amerikan sinemasının şekillenmesine katkıda bulundu. Onun filmleri, bireysel ahlak, aile bağları ve iktidarın yozlaştırıcı etkisi gibi temaları işlerken her defasında insanlığın ortak hafızasına dokunmayı başardı.