Sydney'de 1944 yılında dünyaya gelen Peter Weir, sinema tarihinin en özgün ve tutarlı imzalarından birini taşıyan yönetmenler arasında yerini çoktan almıştır. Avustralya'nın 1970'lerdeki sinema rönesansında yetişen Weir, ülkesinin film endüstrisine uluslararası bir ses kazandıran isimlerden biri olmuştur. Kariyerinin ilk döneminde Avustralya'da çektiği yapımlarla dikkat çeken Weir, Picnic at Hanging Rock ve The Last Wave gibi filmlerle kendine özgü atmosferik anlatı tarzını geliştirdi. Doğa, gizem ve insanın kendi içindeki yolculuğunu harmanlayan bu erken dönem yapımları, onu dünya sinemacılarının radarına soktu. 1981'de yönettiği Gelibolu ise hem duygusal derinliği hem de tarihsel dürüstlüğüyle Avustralya sinemasının simge filmlerinden biri hâline geldi; savaşın anlamsızlığını ve gençliğin yitirilişini derinden işleyen bu yapım, Weir'in hikâye anlatıcılığındaki ustalığının açık bir göstergesiydi. Hollywood'a geçişiyle birlikte Weir, farklı türlerde de aynı özeni korudu. 1985'te çektiği Tanık, gerilim ve drama arasında ustalıkla gezinen bir yapım olarak sinema çevrelerinde büyük beğeni topladı. 1989'da yönettiği Ölü Ozanlar Derneği ise Robin Williams'ın unutulmaz performansıyla birleşerek nesiller boyu izleyicilerin kalbinde yer edinen bir klasiğe dönüştü; bireyselliği ve özgür düşünceyi savunan bu film, özellikle genç seyirciler üzerinde derin izler bıraktı. Jim Carrey'nin başrolünü üstlendiği Truman Show, Weir'in sinemasının zirvelerinden biri sayılır; gerçeklik, gözetim ve kimlik üzerine kurduğu felsefi çerçeve, filmi o dönem için son derece öngörülü bir yapıt kılmıştır. 2003'te çektiği Master and Commander: Dünyanın Uzak Ucu, epik deniz savaşı sahneleri ve titiz tarihsel çalışmasıyla dikkat çekti. Weir'in filmografisi, türsel çeşitlilik içinde bile daima insana dair büyük soruları merkeze alan bir bütünlük taşımaktadır.