1923'te İtalya'nın güney kenti Brindisi'de dünyaya gelen Giustino Durano, onlarca yıl boyunca İtalyan sinemasının ve televizyonunun renkli karakterleri arasında yer almayı başardı. Uzun soluklu kariyerinde üstlendiği yan roller ve karakter oyunculuğuyla adını sinemada kalıcı kılan Durano, 2002 yılında hayatını kaybetti. Durano'nun uluslararası alanda en çok tanındığı yapım, şüphesiz Roberto Benigni'nin yönettiği ve başrolünü üstlendiği 1997 yapımı Hayat Güzeldir oldu. İkinci Dünya Savaşı'nın karanlık arka planına rağmen derin bir insanlık masalı anlatan bu film, dünya genelinde büyük yankı uyandırdı ve sinema tarihine adını yazdırdı. Durano, filmde "Zio" yani amca karakterini canlandırarak bu unutulmaz yapıma katkı sağladı. Filmin kazandığı uluslararası başarı, onu da geniş bir seyirci kitlesine tanıttı. Kariyerinin erken dönemlerine bakıldığında Durano'nun 1960 yapımı La Venere dei pirati ile sinema yolculuğuna adım attığı görülür. Bunu izleyen yıllarda 1964 yapımı Fransız-İtalyan ortak yapımı Un monsieur de compagnie ve 1965 yapımı David Copperfield gibi uluslararası projelerde de yer aldı. Charles Dickens'ın ölümsüz eserinden uyarlanan bu televizyon yapımında Jorkins karakterini hayata geçiren Durano, dönemin önemli yapımlarında kendine yer buldu. 1966 yapımı Sevimli Mahkûm ve 1967 yapımı The Bobo gibi komedi ağırlıklı filmlerde de izleyiciyle buluşan Durano, geniş bir oyunculuk yelpazesine sahip olduğunu kanıtladı. 1974 yılında ise hem Tante scuse'da hem de Nel mondo di Alice adlı yapımda, deli şapkacı rolüyle televizyon izleyicisinin karşısına çıktı. Giustino Durano, görkemli başrollerin değil ama vazgeçilmez yan rollerin ustasıydı. Her projede bıraktığı iz, İtalyan sinemasının ve televizyonunun dokusuna işlemiş bir oyuncu portresini gözler önüne serer.