Amerikan siyasi tarihinin en derin sarsıntılarından birini perdeye taşıyan bu yapım, gazetecilik mesleğinin belki de en yücelten portresini çizmektedir. 1972 yılının sıradan bir sabahında Washington Post'un iki genç muhabiri Carl Bernstein ve Bob Woodward, Demokrat Parti'nin seçim merkezine yapılan garip bir sızma girişimini haberleştirmek üzere göreve çıkar. Ne var ki peşine düştükleri şey, sıradan bir hırsızlık vakasının çok ötesine geçen, Amerikan yönetiminin en üst katlarına uzanan karanlık bir ağdır. Alan Pakula, gerilimi bombalı arabalardan ya da silahlı kovalamacalardan değil, asıl gücünü bürokratik labirentlerden, telefon görüşmelerinden ve gizli buluşmalardan devşirir. Filmin yarattığı tansiyon, sinemanın en saf anlamıyla dramatik gerilimdir: İki gazeteci not defteriyle, ısrar ve sezgileriyle devletin duvarlarına toslamaktadır. Dustin Hoffman ve Robert Redford bu ikiliye öylesine doğal bir kimya kazandırır ki onları izlemek, bir yandan mesleki bir yolculuğa, öte yandan insani bir direnişe tanıklık gibi hissettir. Pakula'nın soğuk ve steril görüntü dili, paranoyayı adeta somutlaştırır; geniş açı çekimlerinde küçülen figürler, bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini görsel bir metafora dönüştürür. Elli yılı aşkın süredir güncelliğini yitirmeyen bu film, sadece tarihi bir skandalı belgelemez; gerçeğin peşinden giden gazeteciliğin demokrasi için ne anlama geldiğini de hatırlatır.