Bazı hikayeler sizi huzursuz eder, bazıları düşündürür. Naoki Urasawa'nın efsanevi mangasından uyarlanan bu anime ise her ikisini de aynı anda yapar ve sizi bir türlü serbest bırakmaz. Almanya'nın en prestijli hastanelerinden birinde çalışan Dr. Kenzo Tenma, mesleki açıdan parlak bir geleceğin eşiğinde duran bir beyinsir cerrahıdır. Zekası, elleri ve sadakati onu kurumun en değerli isimlerinden biri yapmıştır. Fakat bir gece verdiği tek bir karar, onun için her şeyi değiştirecektir. Kurumsal hiyerarşiye boyun eğmek yerine vicdanını dinleyen Tenma, siyasi açıdan önemli bir hasta yerine kafasından vurulmuş adsız bir çocuğu ameliyat etmeyi tercih eder. Ahlaki olarak doğru olan bu seçim, mesleki kariyerini, toplumsal statüsünü ve özel hayatını paramparça eder. Asıl karanlık olan ise bundan sonra başlar. Tenma'yı köşeye sıkıştıranlar gizemli koşullarda ölmeye başlar, kurtardığı çocuk ise ortadan kaybolur. Yıllar ilerledikçe Tenma, bir zamanlar hayatını kurtardığı bu çocuğun ardında ne tür bir iz bıraktığını keşfeder ve kendisini hem suçlu hem de avcı konumunda bulur. Yapının en güçlü yanı, iyi ile kötü arasındaki sınırı sürekli bulanıklaştırmasıdır. Tenma'nın ahlaki çöküşe mi yoksa yeniden doğuşa mı doğru gittiğini asla tam olarak bilemezsiniz. Dizi boyunca vicdan, sorumluluk, insan doğasının karanlık potansiyeli ve erken çocukluk deneyimlerinin bireyi nasıl şekillendirdiği gibi temalar, aksiyonun gölgesinde derinlikli biçimde işlenir. Bu bir suç gerilimi olduğu kadar felsefi bir sorgulamadır. Japon animasyonunun yetişkin izleyiciye seslenen en olgun örneklerinden biri olan yapım, atmosferini görsel bir şatafatla değil, yavaş biriken bir kasılmayla kurar. Soğuk Avrupa şehirleri, ıssız koridorlar ve karakterlerin yüzlerindeki yorgunluk, anlatının ruhunu doğrudan yansıtır. Müziklerden kurguya, diyaloglardan sessizliklere kadar her şey titizlikle tasarlanmıştır. 74 bölümlük uzunluğu başlangıçta ürkütücü görünebilir. Ancak bu süre, dizinin size kurduğu gerilimi ve yarattığı bağı düşündüğünüzde fazla gelmez. Nitekim en çok yakınan izleyiciler bile finali gördüklerinde geri dönüp izlediklerine pişman olmadıklarını itiraf eder.