Hayatta bazı şeyler vardır: Mutfakta aşk, masada kaos, kasada neredeyse hiç para. Bob Belcher, New Jersey'nin kıyı şeridine sinmiş küçük bir hamburgercinin sahibidir ve hayatını bu işe adamıştır. Hamburgerlerini büyük bir özenle hazırlar, menüyü her gün taze bir isimle günceller, malzemeye asla taviz vermez. Sorun şu ki hayatta başarılı olmak için tutku yetmez; biraz da şans, biraz da aile işbirliği gerekir. Bob'un bu iki konuda da talihi pek parlak değildir. Karısı Linda, dramatik bir iyimserlikle her felaketi kutlamaya hazırdır. Büyük kız Tina, ergenliğin tam ortasında, bitmez tükenmez günlük yazıları ve at fantezileriyle kendi dünyasında yaşar. Ortanca Gene, kendini yetenek abidesi sanan gürültülü bir müzisyen olmaya çalışmaktadır. Küçük Louise ise sinsiliği ve zekasıyla ailenin gerçek yöneticisi gibi davranır. Bu beş insan, hem birbirinden oldukça farklı hem de birbirinden ayrılamaz biçimde birbirine bağlıdır. Bob's Burgers, yüzeyde sıradan bir aile komedisi gibi görünse de içinde bambaşka bir şey taşır. American Dad ya da Family Guy gibi şovların aksine burada aile birbirini sevmektedir, gerçekten. Dizi bu basit gerçeği hiç utanmadan ekrana taşır ve o sevgiyi saçma, absürd, bazen tuhaf anlara gömer. Güldürünün kaynağı ailenin birbirini yıkması değil, tam tersine birlikte ayakta durmaya çalışmasıdır. Kıyı kasabasının sıkışmış ekonomisi, esnaf rekabeti, çocukların okul hayatı ve Bob'un mutfaktaki sessiz ısrarı birleşince ortaya hem gerçekçi hem masalsı bir atmosfer çıkar. Her bölüm kendi içinde bir macera sunar, ama bu maceraların hepsinin altında aynı şey yatar: Vasat görünen bir hayatın aslında ne kadar değerli olduğu. On altı sezon boyunca aynı tonu, aynı sıcaklığı koruyabilen bir animasyon dizisi bulmak son derece güçtür. Bob's Burgers bunu başarmıştır ve bunu ustalıkla değil, samimiyetle yapmıştır. İzlerken kendinizi bu ailenin kapısında bekliyormuşsunuz gibi hissedebilirsiniz; içerisi her zaman biraz gürültülü, biraz dağınık ama her zaman sıcaktır.