Bazı yapıtlar vardır ki zamanın ötesine geçer; nesilleri aşar, dilleri ve sınırları aşar. Sesame Street, yani dünyaca bilinen adıyla Susam Sokağı, tam olarak böyle bir yapıttır. 1969 yılında Lloyd Morrisett, Joan Ganz Cooney ve Jim Henson'ın vizyonuyla hayata geçen bu efsanevi çocuk programı, televizyon tarihinin en uzun soluklu ve en etkili yapımlarından biri olma unvanını onlarca yıldır korumaktadır. Hikaye, renkli ve canlı bir mahallenin sokaklarında geçer. Gerçek insanlar ve Muppet karakterleri burada yan yana yaşar, oynar, öğrenir ve birlikte büyür. Elmo, Büyük Kuş, Oscar, Bert ve Ernie gibi karakterler sadece birer kukla değil; çocukların dünyasına dokunan, onların sorularına cevap veren, bazen güldüren bazen düşündüren birer dost gibidir. Bu mahalle, her çocuğun güvende hissedebileceği, merakının karşılanacağı bir sığınak niteliği taşır. Programın asıl gücü ise yüzeyin çok altında yatar. Sesame Street, eğitimi asla bir yük gibi sunmaz; aksine sayıları, harfleri, duyguları ve toplumsal değerleri o kadar doğal bir akışa yerleştirir ki çocuklar öğrendiklerinin farkına bile varmazlar. Eğitimcilerin ve psikologların onlarca yıldır övdüğü bu yaklaşım, okul öncesi eğitimde gerçek bir devrim yaratmıştır. Türkiye'de ise Susam Sokağı, 1980'lerin sonu ve 1990'ların başında TRT ekranlarında göründü ve kısa sürede bir kuşağın ortak hafızasına kazındı. Yalnızca iki sezon hazırlanmış olmasına rağmen bıraktığı iz silinmedi; program TRT klasikleri arasına girdi, tekrar yayınlarıyla bile çocukların ilgisini toplamayı sürdürdü. O dönemin çocukları için Susam Sokağı, sıradan bir TV programının çok ötesinde bir şeydi; adeta sabah rutininin, masum çocukluğun ve ilk öğrenme anlarının simgesiydi. 56 sezon ve 3500'ü aşkın bölümüyle hâlâ devam eden bu yapım, hem küçük izleyicilere hem de onları bir zamanlar küçük bırakan büyüklere her seferinde aynı sıcaklıkla kapılarını açmaya devam ediyor. Susam Sokağı, televizyonun bir çocuğa verebileceği en değerli şeyi vermektedir: merak etmeyi öğretmek.