Geleceğin karanlığından gelen bir tehdit, 1984 Los Angeles'ının sıradan gecelerine düşer. Sarah Connor adında sıradan bir kadın, kendisini neden biri öldürmek istediğinden habersiz bir şekilde hayatının en amansız kovalamacanın ortasında bulur. Peşinde ise yorulmak, şüphe etmek ya da merhamet duymak gibi kavramların hiçbir anlam ifade etmediği bir düşman vardır. James Cameron, ilk büyük ölçekli yönetmenlik deneyiminde bile gelecekte nasıl bir anlatıcı olacağının sinyallerini güçlü biçimde verir. Zaman yolculuğunu salt bir bilim kurgu aracı olarak kullanmak yerine, var oluşsal bir çaresizliğin motoru haline getirir. İnsan ırkının makinelere karşı verdiği çılgın savaş arka planda kalsa da her sahnede hissedilir; filmin tüm gerilimi bu büyük çatışmanın tek bir gecede, tek bir kişinin hayatında nasıl cisimleştiğini göstermesinden kaynaklanır. Arnold Schwarzenegger, sinema tarihinin en ikonik kötü adamlarından birini canlandırırken neredeyse hiç konuşmaz; ifadesiz yüzü ve durdurulamaz hareketleriyle saf tehdidin bedenleşmiş hali gibidir. Linda Hamilton ise başlangıçta kırılgan görünen karakterini öyle bir yere taşır ki izleyici filmin sonunda tamamen farklı bir kadına tanıklık ettiğini fark eder. Teknolojinin insanlığı köleleştirebileceği korkusu, o dönem için son derece öngörülü bir kaygıdır ve bugün bu kaygı çok daha somut bir anlam kazanmıştır. Distopik geleceğin soğuk mantığıyla modern şehrin ılık kalabalığını birbirine bağlayan bu gerilim, aksiyon sinemasının kalıplarını kökten yeniden yazan bir başyapıttır.