Park Chan-wook'un ünlü intikam üçlemesinin son halkası olan bu yapıt, yönetmenin imzasını taşıyan o kendine özgü karanlık şiirselliği en olgun haliyle sunuyor. Lee Geum-ja, işlemediği bir suç için on üç buçuk yıl hapis yatan genç bir kadın. Ama o hapishane koridorlarında yalnızca cezasını çekmekle yetinmemiş; çıkış gününe adım adım, son derece soğukkanlı bir hesapla hazırlanmış. Diğer mahkumlara gösterdiği olağandışı iyilik ve şefkat, aslında insan doğasının en karanlık köşelerine uzanan titiz bir planın parçasından başka bir şey değil. Film, intikamı yalnızca bir eylem olarak değil, tam anlamıyla bir varoluş biçimi olarak ele alıyor. Geum-ja'nın yüzündeki o soğuk güzellik ile içindeki yanardağ arasındaki gerilim, izleyiciyi sürekli teyakkuzda tutuyor. Park Chan-wook, bu hikayeyi anlatırken ne saf sempati ne de saf kınama duygusu yaratıyor; aksine ahlaki belirsizliğin o rahatsız edici sularında yüzmeye zorluyor. Görsel dili son derece güçlü. Renk paletinden sahne kurgusuna kadar her ayrıntı, karakterin iç dünyasıyla titiz bir uyum içinde. Lee Young-ae'nin performansı ise bu denklemi bütünüyle taşıyan unsur: Hem kırılgan hem de ürkütücü, hem hesapçı hem de acıyla yoğrulmuş bir kadın portresi çiziyor. Intikamın insanı arındırıp arındırmadığını sorgulayan bu yapıt, zihinlerde kolayca silinmeyecek izler bırakıyor.