. 19 yaşım benim Titanik yaşım. DiCaprio de çekimler esnasında 20 yaşındaymış. Hayattan çok kez bıkıp bunalıyorum ancak bu yaşlarda ölüp gitmeyi hiç istemezdim. Hele ki dünyevi zevkler uğruna; Amerika'da para kazanmak, dikiş tutturabilmek uğruna. Jack Dawson günümüzde rastlayamayacağınız ve belli oluyor ki 1912'de de ender rastlayacağınız türden bir insan. Hangimiz bir gemi seyahatinde bir kıza tutulup onun için ölürüz ki? Ölüm anı gelince herkes kendi derdine düşmez mi? Bu, kıyamet koparken de böyle olmayacak mı? Fakat gel gör ki sevdiği Jack'miş. Amına soktuğumun esmer piçini seçseydi muhtemelen ölmüştü. Sandala binmek için kırk takla atan, bindiğinde de hayatta kalabilmek için aynı hilelerle uğraşan birini sevmemelisin. Zaten Rose da sevmemiş. Ancak ben onun hediyesini bile saklamazdım. İğrenç kolyeyi gemi dik kalktığında salardım giderdi. Hatta Jack'e derdim ki ***"Jack, bak bana bunu nişanlım verdi. Hadi beraber suya atalım."*** 2200'den 6'ya... Bu kaza bugün de yaşansa aynısı olacaktı bu arada. Fakir suda boğulacaktı, zengin kendini kurtaracaktı. Fakir 1912'de de harcanmaya mahkum, 2012'de de, 2112'de de. İnsanlık sonlanana kadar da değişmeyecek. Bak, tahmin ediyorum falan da demedim. Bu, kesin ve şaşmaz bir gerçek. Güzelim gencecik Jack'in bugün dahi NASA'nın araştırmaya korktuğu okyanusların dibini boyladığı ancak sinsi yılanın teki olan esmer piçinse yaşadığı bir dünyada bulunmayı o kadar çok istemiyorum ki. Keşke başka gezegenlerde yaşam olsaydı da tayinimizi oraya falan isteseydik. Zenginler burada yiyip sıçsa da biz halk insanları başka bir yerde rahat etsek. Fark ettiğiniz üzere bu defa filmin konusu anlatmadım, direkt girdim. Credit akarken yazıyorum bunları. Bu öyle bir film ki hakkında bir şey bilmeden açıp izlemeniz lazım ki illa hepimiz Titanic hakkında az çok bir şey biliyoruzdur. Açın izleyin, tek uyarım yetişkin sahneleri içerdiği ve yanan sönen ışıklar nedeniyle epilepsiyi tetikleyebilecek potansiyelde olduğu. Bu şaheseri kendi *Rose*'umla izlemeyi öyle çok isteyip hayal ediyordum ki... Ama fark ettim ki benim asla bir *Rose*'um olmayacak. Ben asla ucunda ölüm dahi olsa birini sevdiğime, onu tanıdığıma minnettar olamayacağım. Dünyadaki çoğu şey gibi aşk, fakirlere yasak. Bir fakirin altında *Range Rover* olamıyorsa yatağında bir sevgilisi de, bir kadını da olamayacak. Oyun gibi düşünün. Bu aşk duygusu bizlerde kilitli. Seviyemiz yetmiyor. Bizim seviyemize öfke yetiyor, korku yetiyor, hüzün yetiyor, akla gelebilecek olumsuz tüm duygular yetiyor. Bizim kapımızı sadece sevgi çalmayacak. Neredeyse bir asırlık olan Rose'un aklında halen Jack varken biz bir asırlıkken aklımızda ***"Acaba fıtığım geçer mi, bugün dizim ağrır mı?"*** olacak. Başka türlüsü haram bize. Rose ölmek istedi. Jack yaşamak istedi. Jack, Rose için öldü. Rose, Jack için yaşadı. Aşkın en görünür halidir belki de. Oyuncuları çok sevdim. Piç adam o kadar güzel oynadı ki yolda görsem yüzüne Jack'in esaslı tükürüğünden bir tane atardım. ***Kate Winslet***'i ilk kez izledim ve onu ilk kez en iyi rolünde izlemiş olmaktan mutluyum. ***DiCaprio***'ya zaten bayılıyorum. İyi ki ilk bu filmini izlememişim, üzülürdüm yoksa. İlk olarak **The Basketball Diaries**'i izledim, ardındansa **What's Eating Gilbert Grape**'i izledim. Birinde berduş rolünü, birinde de özel çocuk rolünü öyle güzel oynadı ki oyunculuğuna bitiyorum. **Gilbert Grape**'deki rolü yüzünden yayınlandığı zamanlarda **DiCaprio**'yu gerçekten özel çocuk sananlar olmuş. Müthiş bir kişilik. Bu izlediğim üçüncü filminde de harikaydı yine. Her filminde harcanacak mısın be oğlum, bir kere mutlu bir sona kavuştuğunu görmeyecek mi bu fani gözlerim? İleride **Marvin'in Odası, Romeo ve Juliet** ile **Sıkıysa Yakala**'yı izlemeyi düşünüyorum DiCaprio'dan. Yeni filmleri bir yere kaçmıyor, eskileri izleye izleye geliyorum yavaştan. Gemide kendimi bir yere konumlandıracaksam hatasından duyduğu pişmanlıkla kumanda odasında can veren kaptan olarak ya da ölüm geliyor olmasına rağmen müziğe devam eden kemancı abiler olarak seçerdim. Bir şeye ya çok kahrolurum ya da hiç sallamam. Arasında olamıyorum, arasında olmayı başaran insanlara da çok imreniyorum. Film yorumlamasından çok kendimden bir şeyler konuştuğum bu yorumda biraz daha filmden bir şeyler yer alsın diye ***James Cameron***'dan bahsedeyim. Filmi hem kendisi kaleme almış hem de kendisi yönetmiş. Ellerine sağlık, zihnine sağlık üstad. Muazzam senaryo, muazzam çekimler. Başka yapımlarını da izlemek istiyorum nasip olursa. Bu yorumu nasıl bir temenniyle bitirsem bilemedim. Bildiğim bir şey var ki fobilerimin arasına gemi fobisi de eklendi. Hayatınızın herhangi bir evresinde gemiye binmeniz gerekecekse ***Titanik*** filminden uzak durun. Hoş, küresel ısınmayla çarpacak buz bırakmamışızdır belki de. Filmde en sinir olduğum ve değinmesem rahat edemeyeceğim filocu adamdan konuşacağım biraz. Ölmek üzereyiz ve hala tek derdi kuralları. ***Önce kadınlar ve çocuklar***ı da kim uydurduysa mezarında ters dönsün. Anladık kanka, kızlar en çok sana eriyecek. Yeri geldi mi herkes eşit, herkes önemli ama bir şey olursa kadın kıymetlidir erkekten öyle mi? İğrenç bir görüş. Dünyadan bir kadının veya bir erkeğin eksilmesi neyi değiştirir? Dünyadan ille de biri eksilecekse cinsiyeti ne önem arz eder? Bu sikindirik kuralı diretmeyip herkesi sıradan alsaydı Rose ve Jack bir sandala el ele binerlerdi elbet. Filmin *villain*'i olarak herkes esmer piçi görüyordur eminim ama buranın asıl *villain*'i sandalcı adam. Hem insanları filikalara almadı hem de tabancasıyla can aldı zaten biraz sonra herkesin ölecek olduğu gemide. Derdin nedir koçum senin? Anlatsana bize. Ne yazık ki yaşanan gerçek bir gemi kazasından uyarlanan **Titanik**'i ilk izleyişim oldu, umarım diğer izlemelerimi tek başıma yapmak zorunda kalmam. **Titanik**'li bir şeylerim olsun istiyorum ya. Defter, figür, artık ne bulabilirsem. Çok uzadı, bitirelim. *Hayatımızda hiçbir zaman aşkımızla canımız arasında seçim yapmak, sevdiğimizin ardından ağlamak zorunda kalmamamız dileğiyle...* **22/08/2026 - 20:55 (Ne uzun yazmışım beee)** **10/10**