Cormac McCarthy'nin aynı adlı romanından uyarlanan bu yapım, Coen Kardeşler'in sinemasında bir zirve noktası olarak yerini çoktan almış durumda. 1980'lerin başında, ABD-Meksika sınırının yakınındaki kurak Teksas topraklarında geçen hikaye, Vietnam gazisi bir avcının tesadüfen bir uyuşturucu katliamının artıklarıyla karşılaşmasıyla başlıyor. Yanında kalan tek şey ise kimsenin hayatta olmadığı o sahneden aldığı bir çanta dolusu paradır. Bu tek karar, onun için geri dönüşü olmayan bir sürecin fitilini ateşler. Filmin asıl ağırlığı ise Javier Bardem'in canlandırdığı Anton Chigurh karakterinde yoğunlaşıyor. Sinema tarihinin en rahatsız edici kötü adamlarından biri olarak tartışmasız kabul gören bu figür; ne bir tetikçi ne de sıradan bir psikopat. Adeta kendi ahlak felsefesini inşa etmiş, kaderi bir yazı tura atışına indirgeyen, insani hiçbir beklentisi olmayan bir varlık. Her sahnede yarattığı gerilim, müzik olmadan, abartılı kurgu numaraları olmadan sadece sessizlik ve bakışlarla taşınıyor. Tommy Lee Jones'un yorgun şerifinin sesi ise filmin üzerine kurulu olduğu derin soruyu fısıldıyor: Dünya hep bu kadar acımasız mıydı, yoksa biz mi değiştik? Bu soru, filmin görsel soğukluğuna ve mesafeli anlatımına sinmiş biçimde izleyicinin zihninde çok uzun süre asılı kalıyor. Coen Kardeşler burada gerilimi bir araç olarak kullanıyor; ama asıl anlattıkları şey kader, şiddet ve modern dünyanın insanı nasıl dışarıda bıraktığı üzerine neredeyse felsefi bir meditasyon. Aksiyon seven izleyiciyi şaşırtabilir, ama düşünmeyi seven herkesi derinden saracak türden bir yapım.