John Woo sinemasının Hollywood'daki en çarpıcı örneği olma unvanını hâlâ kimseye bırakmayan bu film, 1990'ların aksiyon sinemasını yeniden tanımladığı kadar insan kimliğinin ne denli kırılgan bir şey olduğunu da sorguluyor. Yüz/Yüze, sıradan bir kedi-fare oyununun çok ötesine geçen, hem bedensel hem ruhsal bir dönüşüm hikâyesi olarak kendine özgü bir yer ediniyor. FBI ajanı Sean Archer, yıllarını adadığı bir düşman peşinde koşarken çocuğunu kaybetmenin acısını içinde taşıyan, bu yüzden saplantılı ve kırılgan bir karaktere dönüşmüş biri olarak karşımıza çıkıyor. Düşmanı Castor Troy ise tam anlamıyla bir kaos figürü; öngörülemeyen, kurallara aldırmayan, şiddeti neredeyse estetik bir zevkle icra eden biri. Bu iki karakterin yüzlerinin harfi harfine birbirinin yerine geçirildiği radikal cerrahi operasyon fikri kulağa absürt gelebilir, ancak film bu kurguyu öylesine özgüvenle işliyor ki izleyici bir noktada inanmaktan başka çare bulamıyor. John Travolta ve Nicolas Cage'in ikili performansı, filmin gerçek omurgasını oluşturuyor. Her ikisi de hem kendi karakterini hem karşı karakteri oynamak zorunda kaldığından, ortaya katmanlı ve fiziksel olarak son derece talepkâr bir iş çıkıyor. John Woo'nun imzası olan yavaş çekim sahneleri, güvercin sembolizmi ve simetriye dayalı aksiyon koreografisi burada doruk noktasına ulaşıyor. Yüz/Yüze, aksiyonun ardına kişilik, aile ve intikamın bir insanı nasıl şekillendirdiğine dair gerçek bir gerilim gizliyor. İzlemesi kolay, düşünmesi ise beklenenden çok daha derin bir film.