Sam Raimi'nin 1987 yapımı Evil Dead II, korku sinemasının alışılageldik çerçevelerini paramparça eden, türünü hem seven hem de alaya alan sıra dışı bir deneyim sunuyor. Raimi, ilk filmde kurduğu karanlık ve bunaltıcı atmosferi bu kez çok daha geniş bir fırçayla, abartının bizzat bir anlatım aracı haline geldiği çılgın bir tuvale dönüştürüyor. Hikâye oldukça basit bir başlangıç noktasından fışkırıyor: Ash adında sıradan bir genç, sevgilisi Linda ile tenha bir ormanlık kabin. Şehrin gürültüsünden uzakta, kimsenin karışmayacağı bir kaçamak planı. Ancak kabinde keşfettikleri eski bir teyp kaydı, yüzyıllarca uyuyan bir karanlığı uyandırıyor. Bu noktadan itibaren Raimi, izleyiciyi hiç nefes aldırmadan sürüklediği bir kaos sarmalına çekiyor. Evil Dead II'yi kalıcı kılan şey, korku ile komedinin bu denli ustaca iç içe geçirilmesi. Raimi, gerilimi oluştururken bile sahneye öyle bir absürt enerji katıyor ki izleyici hem ürperip hem gülebiliyor; bu iki duyguyu aynı anda yaşatmak son derece zor bir denge işi. Bruce Campbell ise bu dengeyi sırtlayan filmin gerçek omurgası. Ash karakterini salt bir "kahraman" olarak değil, hem perişan hem de komik, hem korkak hem de mecburen yiğit biri olarak canlandırıyor. Campbell'ın beden dili ve mimikler üzerindeki kontrolü, filmde sözsüz anlatımın ne denli güçlü olabileceğini gözler önüne seriyor. Filmin görsel dili de ayrıca konuşulmayı hak ediyor. Raimi'nin kamerasındaki kinetik enerji, o yıllara göre son derece yaratıcı çekim açıları ve dinamik kurgu anlayışı, sonraki nesil sinemacılara açık bir okul niteliği taşıyor. Orman, kabin ve karanlık, klasik korku ikonografisiyle kurulmuş olsa da Raimi bunları hiçbir zaman ciddiyetin ağırlığına teslim etmiyor; aksine bunlarla oynuyor, onları büküyor. Lovecraft'ın atmosferinden beslenen Ölüler Kitabı mitosu, filmin arka planında sağlam bir korku zemini yaratırken ön planda Ash'in giderek derinleşen çılgın yolculuğu seyirciyi ekrana kilitliyor. Korku festivallerinde ve sinema tarihinde bu denli kalıcı bir iz bırakmayı hak eden, saf sinema tutkusundan damıtılmış bir yapıt olarak öne çıkıyor.