Steven Spielberg'in sinemaya kazandırdığı en büyülü eserlerden biri olan bu yapım, uzay ve insan merakı arasındaki köprüyü kurgulamanın ötesinde, sıradan bir insanın olağanüstü bir gerçekle yüzleşmesini anlatır. Indiana'da sıradan bir elektrik şirketi çalışanı olan Roy Neary, ıssız bir geceyi bambaşka bir yöne taşıyan bir deneyim yaşar. Tepesinden geçen gizemli bir ışık, onun hayatını ikiye böler; öncesi ve sonrası. Spielberg bu filmde korkuyu değil, hayranlığı seçmiştir. Uzaylı temalı pek çok yapım yıkımı, tehdidi ve paniği merkezine alırken bu film insanlığın bilinmeyene duyduğu derin merakı ve o merakın bir insanı nasıl dönüştürebileceğini işler. Roy gördüğü şeyin etkisinden bir türlü kurtulamaz; zihninde beliren görüntüler, durmaksızın çınlayan beş notadan oluşan o tuhaf melodi onu obsesif bir arayışın içine çeker. Bu arayış onu ailesinden, gündelik hayatından ve toplumsal normlardan koparır. Seyirci de onunla birlikte bu büyülenme halinin içine sürüklenir. Filmin atmosferi, huzursuz edici bir merak duygusuyla örülüdür. Küçük şehirlerin arka sokakları, gece karanlığında titreşen ışıklar, radyo frekanslarından sızan gizemli sesler... Tüm bunlar seyircide bir şeylerin eşiğinde olduğu hissini sürekli canlı tutar. Hükümetin olayları örtbas etme çabaları ise bu karanlık atmosfere siyasi bir derinlik katar. Richard Dreyfuss, Roy'u inandırıcı bir sadelikle canlandırır; ne bir kahraman ne de bir dahi. Sadece görmüş ve bir daha eskisi gibi olamayan biri. Bu insani kırılganlık, filmi onlarca yıl sonra bile taze ve dokunucu kılar.