New York'un en sert mahallelerinden Hell's Kitchen, 1960'lı yıllarda sokaklarında büyüyen çocuklar için hem bir aile hem de bir okul gibiydi. Shakes, Michael, John ve Tommy; yoksulluğun, kilise ayinlerinin ve sokak kininin arasında kenetlenmiş dört arkadaş. Bir gün yaptıkları dikkatsiz bir şaka zincirleme bir felakete dönüşüyor ve bu dört genç, ıslahevinin demir kapılarının arkasında kayboluyor. Wilkenson Center'da geçen o aylar, onlar için çocukluğun sonu ve içinden çıkılmaz bir karanlığın başlangıcı oluyor. Barry Levinson'ın yönettiği bu güçlü yapım, özünde bir intikam hikayesi olsa da çok daha derin bir yerde duruyor. Kurumsal şiddetin, susturulmuş travmanın ve kolektif sessizliğin insan ruhuna ne yaptığını sarsıcı bir dürüstlükle gözler önüne seriyor. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde dört arkadaşın taşıdığı yük, seyirciye ağır biçimde hissettiriliyor. Kevin Bacon, Robert De Niro, Dustin Hoffman ve Brad Pitt gibi isimlerin ekrana taşıdığı bu film, aynı zamanda dönemin mahalle kültürünü, Katolik kilisesinin gölgesini ve organize suçla iç içe geçmiş bir toplumsal gerçekliği de ustalıkla yansıtıyor. Adalet kavramının ne kadar muğlak olabileceğini sorgulatan, izlerken hem öfke hem de derin bir hüzün uyandıran bu yapım, seyrettikten sonra kolayca silinip atılamayan türden bir deneyim sunuyor.